Rioollucht in huis opsporen

Rioollucht in huis heeft bijna altijd een technische oorzaak die op het eerste gezicht onzichtbaar is: een drooggelopen sifon, een haarscheur in een afvoerbuis, een slecht aangesloten hangtoilet of een defecte luchthapper. Zonder gerichte controle ter plaatse is het vaak onmogelijk te zeggen waar de geur precies vandaan komt. Lukraak onderdelen vervangen is dan dure gokwerk.

Dit zijn lokale benamingen voor rioolgeur. "Puttekesgeur" of "mozegeur" verwijst meestal naar de geur uit een klokputje of straatputje in de tuin of garage. "Beerputlucht" is de typisch zware, zure geur uit een oude septische put. "Rioolstank" is de algemenere term. Welke naam u ook gebruikt: de bron ligt bijna altijd in een afvoer, sifon, riool of put. De juiste oorzaak vaststellen vraagt een controle ter plaatse.

Een geur uit de douche of afvoerputje wijst meestal op een drooggelopen of versleten sifon, een beschadigd afdichtstuk onder de doucheput, of een verbinding met een andere afvoerleiding die luchtdruk doorgeeft. Soms volstaat het om de afvoer enkele minuten te laten doorlopen om het waterslot opnieuw te vullen. Komt de stank terug? Dan zit er bijna altijd een technische oorzaak achter die ter plaatse gericht moet worden getest.

Een terugkerende wc-geur of toiletstank kan komen van een versleten rubberen ring of fitting, een slechte aansluiting van een hangtoilet, een gebarsten of foutief geplaatste afvoer achter de pot, of een defecte luchthapper waardoor druk niet kan ontsnappen. Een loodgieter werkt aan zichtbare leidingen; voor stank die telkens terugkeert is een gerichte geurdetectie de aangewezen volgende stap.

Insecten zoals rioolvliegjes, kleine muggen, vliegen of soms wormpjes en maden bij een afvoer of put kunnen een aanwijzing zijn voor stilstaand water, een verstopte zwanenhals of een breuk in een afvoerleiding. Ze bewijzen niet automatisch waar de oorzaak zit, maar zijn een signaal om de leidingen na te kijken. Vaak gaan insecten en stankhinder samen.

Een muffe rioolgeur in een kelder of kruipruimte wijst meestal op een lek in een ondergrondse afvoer, een slecht afsluitend deksel op een put, of een oude septische put die niet meer goed afsluit. Vocht en geur gaan dan samen. Zonder gespecialiseerd onderzoek is het vrijwel onmogelijk de exacte bron te vinden zonder breekwerk.

Bij regen stijgt de druk in de bodem en in de riolering. Die extra druk perst rioolgas door kleine scheuren of barsten die normaal nauwelijks merkbaar zijn. Stankhinder die enkel of vooral optreedt bij regen wijst bijna altijd op een lek of barst in een leiding, soms buiten de woning.